صبوری کن دل بیچاره ی من

که من پیرم

دگر چیزی نمانده

چه امیدی که درمانت کنم من

صبوری پیشه کن

الو سلام 125

پاره های تنمان ابراهیم وار در دل آتش زدند

ولی تو ای هم وطن خوب نگاه کن چگونه مانند ققنوس از زیر خاکستر بر می خیزند